
Marine de Waziers is een Frans-Belgische impactinvesteerder, gevestigd in Brussel. Ze is de oprichter van ROOM en van Wealth Currents Magazine. Samen met PYM organiseert ze op 5 oktober een avond voor vermogende franstalige vrouwen uit België.
Ik erfde geld toen ik op 24-jarige leeftijd mijn vader verloor. Het stond 10 jaar op een bankrekening voordat ik er iets mee deed. In de tussentijd richtte ik samen met mijn zus een bedrijf in trouwjurken op. Het gaf me direct inzicht in de complexe en problematische supply chain van de textielindustrie. Na verloop van tijd realiseerde ik me dat ik via mijn bedrijf verandering teweeg probeerde te brengen, terwijl mijn eigen kapitaal mogelijk juist bijdroeg aan het systeem dat ik wilde veranderen. Mijn eerste investering was in een bedrijf waar ik al gebruik van maakte voor mijn eigen onderneming. Het was een natuurlijke overgang die een compleet nieuwe wereld voor me opende. Inmiddels investeer ik zowel rechtstreeks als via fondsen zoals Impact Shakers, Sista Fund, TeamPact en Hexa's Energy Resilience Fund.
PYM geeft me een internationaler perspectief, brengt me in contact met geweldige mensen en helpt me mijn dealflow te verbreden. Het verbindt me ook met het Vlaamse ecosysteem. Ze brengen Franstalige en Vlaamse Belgen samen, iets wat zo zelden gebeurt, maar zo hard nodig is!
Toen ik begon met investeren, vroeg ik andere vrouwen hoe zij hun vermogen beheerden. Ik ontdekte hoeveel ze daarvan aan anderen overlieten. Hierdoor raakte ik nog meer geïnteresseerd in de relatie tussen vrouwen en vermogen, vooral nadat ik Myleen Verstraete (co-founder & bestuurslid van PYM) ontmoette, die mij wees op de multidimensionale impact van vrouwelijke investeerders. Uiteindelijk ben ik een master in sociologie en antropologie gaan doen om dit onderwerp verder te onderzoeken. Daarna richtte ik ROOM op, een community voor vrouwen die zich zelfverzekerd en enthousiast willen voelen over het inzetten van ons vermogen om verandering teweeg te brengen.
Ik ontdekte drie hardnekkige aannames die mensen met geërfd vermogen lijken te sturen.
De eerste is dat je moet blijven accumuleren, omdat je het vermogen als het ware moet vermenigvuldigen met het aantal kinderen dat je hebt.
De tweede is dat je altijd moet streven naar belastingoptimalisatie.
En de derde is dat alles naar de volgende generatie moet gaan. Ik denk dat we die aannames ter discussie mogen stellen, vooral omdat we ook moeten nadenken over de staat van de wereld die we aan de volgende generatie nalaten. Uiteindelijk is dat vermogen niets waard als de wereld onleefbaar is.
Mijn ideeën over filantropie zijn de afgelopen jaren veranderd door gesprekken met organisaties zoals de Good Ancestor Movement en andere radicale denkers. Persoonlijk geloof ik niet in investeren in bedrijven waarvan ik niet denk dat ze succesvol zullen zijn. Als investeerder ondersteun ik al mijn investeringen actief. Als filantroop zie ik vertrouwen als onderdeel van de gift. Zodra ik het geld heb gegeven, beschouw ik het niet langer als mijn geld. Daarnaast ben ik geïnteresseerd in het aanpakken van de bron van een probleem in plaats van pleisters te plakken. Daarom geef ik momenteel uitsluitend aan filantropische initiatieven die gericht zijn op systeemverandering. Een recent voorbeeld is mijn steun aan een kunstenaarscollectief dat in België een toneelstuk maakt waarin vermogensaccumulatie ter discussie wordt gesteld. Hun werk heeft mijn manier van denken al meerdere malen veranderd.
Een van mijn favoriete voorbeelden is Sojo, een bedrijf dat kleding repareert. Economisch gezien is het een ingewikkeld bedrijfsmodel, maar de energie van de oprichter, die zo sterk door haar missie wordt gedreven, inspireert me enorm. Mijn man en ik investeren in principe afzonderlijk, maar dit is een van de weinige projecten waarin we allebei hebben geïnvesteerd. Haar ontwikkeling kunnen volgen was voor mij net zo belangrijk als de missie van het bedrijf zelf. Veel bedrijven in de reparatiesector hebben het niet gered, maar zij houdt nog altijd stand. Het is een eer geweest om deel uit te maken van haar verhaal.
Als tiener begon ik te begrijpen dat er geld was, maar ik dacht nooit dat ik daar zelf iets mee zou moeten doen. Ik ging ervan uit dat mijn vader er altijd zou zijn. Hem zo jong verliezen heeft me geleerd om hier met mijn eigen kinderen bewuster mee om te gaan. We hebben drie kinderen: 12, 14 en 16, die allemaal een andere kijk op de wereld hebben. Ze beheren zelf nog geen geld, maar ze hebben ieder een rekening op hun eigen naam. We zijn heel transparant over wat we hebben en ze hebben toegang tot veel informatie. Ik ben niet zo radicaal dat ik vind dat ze alles volledig zelf moeten verdienen. In plaats daarvan probeer ik ze te leren omgaan met wat wij bereid zijn hun te geven, omdat dat nu eenmaal de realiteit van hun leven is. Ik denk dat geld in veel families een mysterie is. Daardoor wordt het zo beladen dat mensen niet weten waar ze moeten beginnen. Tijdens de interviews voor mijn scriptie zeiden zoveel vrouwen: ‘Ik heb heel veel.’ En dan dacht ik: wat is eigenlijk ‘heel veel’? Het eerste wat ik mensen nu daarom adviseer, is om een spreadsheet te maken en tot een concreet bedrag te komen. Dat geeft je een vertrekpunt.
De eerste editie van ons magazine, Wealth Currents, komt uit! Het onderzoekt de vele dimensies van vermogen. We delen verhalen over nieuwe manieren om vermogen te beheren, belichten investeringen en expertise en kijken ook naar de psychologische aspecten van vermogen. Bijvoorbeeld: als je wilt investeren in iets anders dan waar je familie altijd in heeft geïnvesteerd, hoe bespreek je dat met je familie? Hoe ontwikkel je een eigen investeringsstrategie, maar blijf je tegelijkertijd onderdeel van de familie?
Het idee dat je een bepaald aantal investeringen moet hebben gedaan voordat je jezelf een investeerder mag noemen. Iedere vrouw die zich bij ROOM aansluit, noem ik vanaf het begin een ‘investeerder’.
Wil je meer leren over impact investeren en hoe andere Belgische vrouwelijke vermogenden dit aanpakken? Meld je aan voor de PYM/ROOM sessie op 5 oktober.